Reklama: Opony Dunlop Opony Dunlop Opony Dunlop | satus | seriale online

Solbus
Forma prawna Sp贸艂ka z o.o.
Data za艂o偶enia 2001
Lokalizacja Solec Kujawski, Polska Polska
Siedziba ul. Powsta艅c贸w 7
86-050 Solec Kujawski
Numer KRS 0000099214
Prezes Antoni 艢li偶ak
Bran偶a motoryzacja
Produkty autobusy
Zatrudnienie 250 os贸b
Kapita艂 zak艂adowy 2.800.000 PLN
FA Solbus
Commons-logo.svg Galeria medi贸w w Wikimedia Commons

Fabryka Autobus贸w Solbus Sp. z o.o. - polskie przedsi臋biorstwo bran偶y motoryzacyjnej z siedzib膮 w Solcu Kujawskim. Producent autobus贸w marki Solbus.

Spis tre艣ci

edytuj Historia firmy

edytuj Geneza firmy

Firma Solbus powsta艂a w pa藕dzierniku 2001 roku na bazie Kujawskich Zak艂ad贸w Naprawy Samochod贸w w Solcu Kujawskim. Pocz膮tkowo by艂a to sp贸艂ka pracownicza dzier偶awi膮ca maj膮tek KZNS.

W 2003 roku z uwagi na k艂opoty finansowe zak艂ady zbankrutowa艂y. Ich maj膮tek zosta艂 wykupiony w lipcu 2003 roku przez firm臋 leasingow膮 Blue Line kierowan膮 przez Antoniego 艢li偶aka, za艂o偶yciela sieci sklep贸w i hurtowni Multifarb oraz przedsi臋biorc臋 specjalizuj膮cego si臋 w us艂ugach przewozowych m.in. jako wsp贸艂w艂a艣ciciela kilku przedsi臋biorstw PKS.

Nowy w艂a艣ciciel zreorganizowa艂 firm臋, wznowi艂 produkcj臋 i sprzeda偶 autobus贸w marki Solbus PKS-om oraz prywatnym przewo藕nikom. Dzi臋ki temu szybko zwi臋kszy艂 sprzeda偶, osi膮gn膮艂 znacz膮c膮 pozycj臋 na rynku i sta艂 si臋 trzecim polskim producentem w tej bran偶y motoryzacyjnej.

edytuj Produkcja licencyjna

Solbus C 9,5 Z PKS Connex S臋dzisz贸w Ma艂opolski
Solbus Solcity SM12 LNG na targach Transexpo 2008 w Kielcach
Solbus Solcity 11M na targach Transexpo 2007 w Kielcach
Solbus Soltour 10 RHD na targach Transexpo 2008 w Kielcach
Solbus Solcity 18 na targach Transexpo 2009 w Kielcach
Szkielet autobusu Solbus Solcity SubUrban 10, widok od ty艂u

Pierwsze modele autobus贸w pod mark膮 Solbus by艂y produkowane na podstawie licencji czeskiej firmy SOR Libchavy. Licencja obejmowa艂a prawo do produkcji i sprzeda偶y na terenie Polski trzech modeli: miejskiego Solbus B 9,5 (od wrze艣nia 2003 roku), oraz mi臋dzymiastowych Solbus C 9,5 (od lipca 2002 roku), i Solbus C 10,5 (od czerwca 2004 roku). Firma SOR Libchavy by艂a r贸wnie偶 dostawc膮 wielu kluczowych element贸w do produkcji licencyjnych modeli (np. silniki Iveco, tylne zawieszenia z mostami nap臋dowymi ArvinMeritor).

edytuj Rozw贸j w艂asnych konstrukcji

W 2004 roku zdecydowano si臋 na rozw贸j ca艂kowicie w艂asnych modeli, kt贸re spe艂niaj膮 norm臋 emisji spalin Euro 4. W ten spos贸b w latach 2005-2007 powsta艂y modele: miejskie niskowej艣ciowe Solbus Solcity 11M (w fazie prototypu i na pocz膮tku produkcji zwany r贸wnie偶 Solcity SN11M), Solbus Solcity 11L (w fazie prototypu i na pocz膮tku produkcji zwany r贸wnie偶 Solcity SN11L), turystyczne i mi臋dzymiastowe Solbus Soltour ST10, Solbus Soltour ST11, oraz mi臋dzymiastowe Solbus Solway SL10, Solbus Solway SL11. Solcity by艂 stylizowany przez firm臋 Nc.Art z S臋kocina, natomiast Soltour powsta艂 we wsp贸艂pracy z firmami RTC i Teum ze S艂owenii. W艂asne modele umo偶liwi艂y firmie planowany rozw贸j eksportu. Krokiem w tym kierunku by艂 udzia艂 fabryki w targach motoryzacyjnych w Hanowerze (2006), Kortrijk (2007) i Birmingham (2007). W Solbusach montuje si臋 silniki firm Iveco i Cummins. Od pa藕dziernika 2005 roku w ofercie siostrzanej firmy Busmarket znajdowa艂y si臋 zabudowy ma艂ych autobus贸w, zw艂aszcza na bazie Mercedesa-Benza Sprintera 416. W latach 2005-2006 sprzedano ich 16 sztuk.

edytuj Sp贸r prawny z SOR Libchavy

W oparciu o artyku艂 515 czeskiego kodeksu handlowego 15 marca 2006 r. firma SOR Libchavy wypowiedzia艂a Solbusowi umow臋 licencyjn膮. Wypowiedzenie wesz艂o w 偶ycie 31 marca 2007 roku. Dlatego Solbus nie produkuje ju偶 licencyjnych modeli: Solbus B 9,5, Solbus C 9,5, Solbus C 10,5, oraz modeli Solbus LH 9,5 i Solbus C 10,5/1. Wprowadzi艂 zamiast nich rodzin臋 autobus贸w w艂asnej konstrukcji. By艂y licencjodawca SOR Libchavy zarzuca Solbusowi bezprawne wykorzystanie bez zezwolenia rozwi膮za艅 technicznych tej firmy w nowych, w艂asnych modelach Solbusa, jednak sprawa nie doczeka艂a si臋 jeszcze rozstrzygni臋cia s膮dowego[1].

edytuj Solbus w Wielkiej Brytanii

Realizuj膮c plany eksportu firma utworzy艂a fili臋 handlow膮 w Wielkiej Brytanii - Solbus UK Ltd. Wzi臋艂a ona udzia艂 w targach Bus&Coach Live 2007 w Birmingham. Zaprezentowano tam pierwszy model w wersji dostosowanej do ruchu lewostronnego Solbus Soltour ST10 RHD. Aby zwi臋kszy膰 sprzeda偶 zastosowano podzespo艂y znanych firm (m.in. silnik Cummins ISBe4 300) oraz szerok膮 promocj臋 w czasopismach bran偶owych. Model ekspozycyjny zosta艂 sprzedany przed rozpocz臋ciem targ贸w. Opr贸cz modeli rodziny Soltour do Wielkiej Brytanii trafi膮 te偶 modele Solcity.

edytuj Plany rozwoju firmy

Firma Solbus finalizuje obecnie prace nad now膮 rodzin膮 niskopod艂ogowych autobus贸w miejskich. W czerwcu 2008 roku zadebiutowa艂 prototyp Solbus Solcity SM 12 o d艂ugo艣ci 12 metr贸w. Na prze艂omie lat 2008-2009 rozpocz臋艂a si臋 produkcja seryjna modelu Solcity 12. We wrze艣niu 2009 podczas targ贸w Transexpo w Kielcach zadebiutowa艂 przegubowy model Solbus Solcity SM 18[1]. Pierwsze 15 sztuk tego modelu w wersji zasilanej LNG trafi na prze艂omie lat 2009-2010 do PTS Krak贸w. Powstanie jeszcze model Solbus Solcity serii SM o d艂ugo艣ci 10,5 metra. Rodzina SM jest stylizowana przez zewn臋trzn膮 firm臋. Przewidziano w niej du偶y wyb贸r silnik贸w firm Cummins i Iveco zasilanych olejem nap臋dowym (diesel), gazem CNG lub LNG (na skroplony gaz ziemny). Autobusy zasilane LNG b臋d膮 jednymi z pierwszych pojazd贸w z tego typu nap臋dem, kt贸re pojawi膮 si臋 w Europie[2]. B臋d膮 zasilane ameryka艅skimi silnikami Cummins ISLGeEV. Modele z rodziny SM dzi臋ki specjalnym rozwi膮zaniom konstrukcyjnym maj膮 by膰 l偶ejsze od pojazd贸w konkurencji o oko艂o 1000 kg (dla modelu 12 metrowego). Zmniejszenie masy w艂asnej pozwoli zmniejszy膰 zu偶ycie paliwa i zwi臋kszy膰 maksymaln膮 liczb臋 przewo偶onych pasa偶er贸w.

Jesieni膮 2009 roku powstanie prototyp modelu Solbus Solcity SubUrban 10 na bazie skr贸conego o metr modelu Solbus Solcity 11L. Na targach Transexpo 2009 zaprezentowano jego szkielet (kod fabryczny SC10) dostosowany do normy okre艣laj膮cej odporno艣膰 na przewr贸cenie na bok. Nieco p贸藕niej powstanie r贸wnie偶 model Solbus Solcity SubUrban 11 (kod fabryczny SC11). Oba nowe modele b臋d膮 mia艂y taki sam wygl膮d zewn臋trzny jak autobusy serii SN11 ze wzgl臋du na zastosowanie tych samych laminat贸w 艣cian zewn臋trznych.

edytuj Charakterystyka firmy

By艂y Prezes Jakub 艢li偶ak

edytuj Zarz膮d sp贸艂ki

Solbus jest firm膮 rodzinn膮. Wed艂ug bazy danych Krajowego Rejestru S膮dowego Prezesem Zarz膮du sp贸艂ki jest znowu Antoni 艢li偶ak, kt贸ry by艂 nim od 2003 roku do ko艅ca 2005 roku[3]. Od pocz膮tku 2006 Prezesem Zarz膮du by艂 Jakub 艢li偶ak, a Antoni 艢li偶ak w tym czasie sprawowa艂 funkcj臋 przewodnicz膮cego rady nadzorczej sp贸艂ki. Stanowisko wiceprezesa pe艂ni Andrzej Arczy艅ski. W firmie zaanga偶owani s膮 tak偶e Micha艂 艢li偶ak, na stanowisku Dyrektora ds. Marketingu oraz Katarzyna 艢li偶ak, na stanowisku Dyrektora Finansowego.

edytuj Zatrudnienie

Zatrudnienie w 2004 r. wynosi艂o 126 os贸b, w 2005 r. 196 os贸b. W 2008 r. zwi臋kszy艂o si臋 do 250 pracownik贸w, w tym oko艂o 50 in偶ynier贸w.

edytuj Biuro konstrukcyjne

Firma dysponuje w艂asnym, rozbudowanym od czasu podj臋cia decyzji o usamodzielnieniu konstrukcyjnym, biurem projektowym wyposa偶onym o oprogramowanie CAD. Przy opracowywaniu nowych modeli wsp贸艂pracuje r贸wnie偶 z zewn臋trznymi firmami stylistycznymi i konstrukcyjnymi. Projekt techniczny autobus贸w serii SM opracowywano we wsp贸艂pracy z Grup膮 in偶yniersk膮 DOT3D z Czerwonaka[4].

edytuj Zdolno艣ci produkcyjne

Na pocz膮tku 2007 r. firma Solbus w ramach rozbudowy zakupi艂a kolejne hale, w kt贸rych uruchomiono now膮 lakierni臋 oraz magazyn g艂贸wny. Obecna maksymalna zdolno艣膰 produkcyjna wynosi oko艂o 150-180 autobus贸w rocznie. Po wprowadzeniu do produkcji rodziny SM si臋gnie 1 sztuk臋 dziennie, czyli oko艂o 250 sztuk rocznie.

edytuj Sprzeda偶

Sprzeda偶 w Polsce autobus贸w firmy Solbus wed艂ug firmy analitycznej JMK z Wroc艂awia przedstawia艂a si臋 nast臋puj膮co: w roku 2001 鈥 4 szt., 2002 鈥 16 szt., 2003 鈥 35 szt., 2004 鈥 123 szt., 2005 鈥 149 szt., 2006 鈥 139 szt., 2007 - 106 szt., 2008 - 89 szt., 2009 - 69 sztuk. Na prze艂omie lat 2007-2008 rozpocz膮艂 si臋 eksport, kt贸ry w 2008 roku wyni贸s艂 7 sztuk dla Wielkiej Brytanii. W 2009 roku eksport do Szwecji wyni贸s艂 4 sztuki[5].

Wed艂ug innych danych, podanych przez firm臋 Solbus, jej sprzeda偶 przedstawia艂a si臋 nast臋puj膮co: w roku 2001 鈥 2 szt., 2002 鈥 12 szt., 2003 鈥 33 szt., 2004 鈥 118 szt., 2005 鈥 146 szt., 2006 鈥 139 sztuk. Najpopularniejsze, w tym czasie, modele firmy to autobusy mi臋dzymiastowe Solbus C 9,5 - 165 szt., Solbus C 10,5 - 152 szt., bazuj膮ce na nich modele turystyczne Solbus C 10,5/1 - 30 (lub 40) szt., Solbus LH 9,5 - 13 szt., oraz miejski Solbus B 9,5 - 62 sztuk. Z nowych modeli w艂asnej konstrukcji najpopularniejszy jest miejski Solbus Solcity 11M - 11 szt. oraz podmiejski Solbus Solcity 11L - 1 sztuk. Sprzedano r贸wnie偶 jeden egzemplarz modelu turystycznego Solbus Soltour ST11.

edytuj Produkty

Solbus C 10,5 z PKS Stalowa Wola
Solbus Soltour ST11 na targach Transexpo 2007 w Kielcach

Autobusy miejskie i lokalne:

Autobusy mi臋dzymiastowe:

Autobusy turystyczne:

Modele produkowane w przesz艂o艣ci:

edytuj Nagrody i wyr贸偶nienia

Przypisy

  1. 鈫 1,0 1,1 Aleksander Kierecki: TRANSEXPO 2009 鈥 Solbus i przegubowy Solcity SM 18. InfoBus, 13 pa藕dziernika 2009. [dost臋p 27 listopada 2009].
  2. 鈫 Ich wprowadzenie na rynek mo偶e si臋 op贸藕ni膰 ze wzgl臋du na brak przepis贸w okre艣laj膮cych warunki homologacji pojazd贸w z takim nap臋dem.
  3. 鈫 Solbus: Konferencja Techniczna. InfoBus, 12 kwietnia 2006. [dost臋p 11 lutego 2009].
  4. 鈫 Solbus - Rodzina autobus贸w SM. Grupa in偶ynierska DOT3D, 2009. [dost臋p 27 listopada 2009].
  5. 鈫 Aleksander Kierecki: Eksport autobus贸w w 2009 roku. InfoBus, 21 stycznia 2010. [dost臋p 26 lutego 2010].

edytuj Zobacz te偶

edytuj Linki zewn臋trzne